Yetersiz Hissetme

Ben de buraya benim gibi olanlar var mı diye bakmaya geliyorum sık sık
Sosyal medya pek kullanmıyorum ama youtube bile yetiyor inanın , insanların yetersiz hissettirmeleri de cabası
Evim her zaman temiz düzenli olmalı her gün güzel sofralar kurulmalı her an misafire hazır olunmalı vs vs vs bebeğimle hep çokk iyi ilgilenmeliyim yemeği etkinliği vs düşünceleri benim omuzlarımda her gün taşıdığım yüküm
Üstelik bir de ders çalış atan stresi beni içten içe yiyip bitiriyor
Örnekler sunulması bak yapılabiliyor vs denilmesi sinirlerimi bozuyor
Desteksiz ve yabancı bir şehirde evden çıkma imkanı yokken bebek büyütmek çok zor
Uzun oldu ama içimi döktüm 🥲
Hepimizin süreci kolaylaşsın ve güzelleşsin inşallah

Yalnız değilsin güzel anne az önce ağladım rahatladım biraz bebeğim sekiz aylık ve uyku düzeni çok bozuldu ne yaparsam yapayım uyutamıyorum. Tutunarak ayaga kalkmaya da başladı başını çarpacak diye tüm gün boyunca yanımdan hatta kucağımdan ayırmıyorum o kadar dikkat etmeme rağmen başını yere çarptı çok az ağladı kendimi suçladım ağladım. Bakıma gelince elimi yüzümü yıkadığıma şükür ediyorum bazen veremediğim kiloları görüncede moralim bozuluyor bazen kendime kızıyorum sende insansın sonuçta diyorum kendine gel biraz bu seferde vicdan azabı çekiyorum sanki bebeğime ihmal ediyormuşum gibi geliyor ama eminim bizim gibi bir çok anne var

Bence hiç biri gösterildiği gibi değil bende anneyim bebeğim var 9 aylık illa ki sıkıntılarımız oluyor ailem yardıma geliyor zor bir süreç asla o şekilde gösterilen şeyler için moralinizi bozup üzülmeyin her anne eminim ki bebeği için elinden gelenin en iyisini yapıyor ve bunu yaparken de yoruluyor

Allah evlatlarımıza bizlere sağlık versin ne diyelim🌸

Bence o ekranın görünen kısmında var okadar alıştırıldı ki sosyal medyada şöyle annelik böyle bebeklik doğrusu neydi unuttuk sosyal medyada gördüğümüzü ister olduk yeni doğum yapmış birinin evi tabiki dağınık olacak lohusa kadının başında boşboş konuşup sadece can sıkıyolar biz böyle yaptık biz yetiştirdik evimiz temizdi biz lafımızı dinlettik falanfilan he diyip geçmeyi 3 ayda öğrendim ben sizde kimseyle kendinizi kıyaslamayın derim sadece bebeğinize odaklanın kokusu kayboluyor gün gün büyüyor annesini tanıyor en önemlisi benim bebeğim beni gördüğü an gülümsüyor bu benim tüm sorunlarımı çözüyor . Kısacası ne kimsenin anneliğine bakın ne de kimsenin sözüne kulak asın sadece bebeğinize odaklanın size yapılan tüm olumsuz kötü yorumları sahiplerine iade edin içe atmak yok bize dert değil onlara olsun dert.

Öyle gerçekten görüen kısım kim bilir arkada neler yaşanıyor varsın her gün etkinlik yapmayalım dışarı çıkmayalım evlatlarımın başlarını okşamam onların bana gülümsemesi yeter 🩷

Canım bacım sen neden kendini yetersiz hissediyorsun?Sen veyorum yapan bütün bacılarım.Kurban olduklarım,bebekler de bizler gibi farklıdır,her birinin bir huyu var.Benimki şimdilik ağlaması yok ama bu ileride olmayacak anlamına gelmiyor.Gün geliyor duşa giremiyorum,gün geliyor her namaz sonrası makyajımı yapıyorum.Arkadaşlar sosyal medyada herşey göründüğü gibi değildir.Buzdağının birde arka tarafı var.Beğeni ve s için insanları yetersiz hissettiriyorlar.Ben o,tuzağa düşmem ve lütfen sizlerde bakmayın öyle videolara.

Gurbet ellerde desteksiz çocuk büyütmek dünyanın en zor şeyi. Sosyal medya bir ütopya. Çocuğunu paylaşan annelerin iç rahatlatması da olabilir. Arkalarında destek olmadan mümkün değil instagramda hikaye bile paylaşamazlar. İnstamomların çoğu arkasında desteği olan ajansı olan aslında çalışan anneler. Konu o insanları nasıl alguladığımız.

Yalnız değilsiniz hamile kaldığımı öğrendiğim zaman direk Instagram hesabımı kapattım
Onu sildim ama hayatımdaki her haltı bilen insanları silemiyorum sütüm boyum kilolarım çocuğun kilosu boyu kıyafeti herşey ama herşey onların söylediği gibi olmalı senin bir fikrin yokmuş gibi davranan insanlarla dolu etrafımız ilk başlarda sadece kendimi suçlu yordum sürekli ağlıyordum
Kızım şuan 7 aylık olmak üzere baktım herkes beni suçluyor zaten suçum olmadığı halde bence vazgeçtim
Farkettim ki kızım çok çabuk büyüyor ve aklıma takılanlar yüzünden en güzel günleri kaçırıyorum bende artık kendi istediğim gibi yaşıyorum hayatı bebeğimle

14.aydan sesleniyorum herşey yavaş yavaş düzeliyor gibi yada artık takmamaya çalışıyorum yürüdüğü için heran düşecek mi diye peşinde gezme dönemi bitiyor evi süpürürken felan yanımda dolanıyor artık tek uyku düzeni oturdu gibi şuan biraz tencere tava dağıtıyor ama o kadar olur neydi eskiden öyle

Canım anne,
Şu an içinde bulunduğun duygular ne kadar ağır gelirse gelsin, şunu bil ki yalnız değilsin. Yorgun olman, kafanın karışması, bazen ağlamak istemen ya da “Acaba yeterli miyim?” diye sorgulaman seni kötü bir anne yapmaz. Aksine, bu kadar çok düşünmen, bu kadar çok hissetmen ne kadar ilgili ve sevgi dolu bir anne olduğunun göstergesi.

Kimse sana anneliğin bu kadar zor olabileceğini tam olarak anlatamaz. Uykusuzluk, hormonlar, sorumluluk duygusu, “her şeyi doğru yapma” baskısı… Bunların hepsi üst üste gelir ve insanı küçücük hissettirebilir. Ama unutma: Sen şu an bir mucizeyi ayakta tutuyorsun. Sadece bu bile başlı başına yeterli olduğunu kanıtlar.

Bebeğinin seni nasıl gördüğünü bir düşünsene… Onun için en güvenli yer senin kolların, en tanıdık ses senin sesin, en büyük huzur senin varlığın. Mükemmel olmanı beklemiyor. Sadece sen olman yetiyor. Hatalar yapabilirsin, bazen ne yapacağını bilemeyebilirsin; bu anneliğin doğasında var. Kimse her şeyi bilerek başlamıyor bu yola.

Kendine biraz şefkatli davran olur mu? Başkalarına gösterdiğin anlayışı kendinden esirgeme. Bugün sadece hayatta kalabildiysen, bebeğini sevgiyle kucakladıysan, bu bile kocaman bir başarı. Her gün aynı güçte olamazsın ve olmak zorunda da değilsin.

Bu hisler geçici… Sen sandığından çok daha güçlüsün. Bir gün dönüp bugüne baktığında, “Ben bunu da başarmışım” diyeceksin. Ve o gün gelene kadar, ben sana inanıyorum. Yeterlisin. Değerlisin. Çok iyi bir annesin. 🌿